Apr 8, 2013

Flor Negra

Set pous i set nits de les més llargues es van ajuntar perquè nasqués. I mil formigues van donar la vida perquè tingués el seu color i la seva mena de vernissat. Sembla un clavell arrissadíssim i amida un pam. S'obre durant setanta nits-nits: les més fosques, les més quietes, les més mortes. La busquen a les palpentes per fer-ne l'ungüent que fa patir. Aquest ungüent es posa darrera de les orelles, entre els dits dels peus, a la part interior de la cuixa esquerra... Frega fort i dorm tranquil que el mal es va fabricant tot sol. Al cap de dos dies i de dues nits et despertes amb una pena tan grossa que no et deixa respirar. Una bella pena per a poder-te creure important; una pena de roc i de sal, ua pena amarga de fetge i d'entranya profunda, una pena arrapada al coll com un clau clavat amb martell, una pena de deu mil quilòmetres, una pena que et mata el pobre cor i t'hi atura la sang perquè s'hi podreixi. Una pena que, com les penes més grosses, no es pot explicar. No la deixis fugir; si aquesta pena se n'anés, tornaries a no ser ningú.


From Viatges i Flors, by Mercè Rodoreda.

Mar 20, 2013

dust dust dust

Una de las diferencias que separan las buenas de las malas noticias es el tiempo de adaptación. Qué fácilmente se hace uno a la idea de algo positivo y qué jodidamente lento es el proceso de asumir algo negativo. No me costó ni un minuto hacer millones de planes para estos meses contigo. Pero después del chaparrón llevo tres semanas negando lo evidente, que hoy esos planes no son más que polvo invisible y yo, yo ya no soy yo, yo ya no sé ni qué, ni quién soy. Yo me he perdid-o.

Mar 8, 2013

void

Primero empiezas despertándote día tras día pensando en el contraste que existe entre el sentirse completo y el estar, tras una etapa de plenitud, vacío. Comparas ambas sensaciones constantemente y te parece imposible adaptarte a tu estado actual. Llega un día en que sorprendentemente pero de forma inevitable, al despertar, ya no te parece una emoción ajena. Se transforma en una realidad, y esa sensación ya forma parte de ti. Cuando te acostumbras, el vacío no es tan malo. Lo peor de todo es que cabe la posibilidad de que cuando puedas volver a sentirte completa prefieras, indudablemente, la sensación de vacío. ¿Por qué? Por el  terrible miedo a volver a pasar por la etapa de adaptación, a revivir ese sin-sentido, a afrontar de nuevo ese agotador proceso mental que tanto te ha costado asumir. 

Se que llegará un momento en que seré de hierro. Entonces lloraremos todos.


Feb 24, 2013

Oscars 2013

Hoy nos lo veo, pero aún así, ahí va la quiniela:

Mejor película: Argo de Ben Affleck, aunque prefiera Amour.
Mejor director: Steven Spielberg por Lincoln, aunque prefiera a Haneke.
Mejor actriz principal: Jessica Chastain por Zero Dark Thirty, aunque prefiera a Naomi.
Mejor actor principal: Daniel Day-Lewis por Lincoln.
Mejor actriz de reparto: Anne Hathaway por Les Misérables.
Mejor actor de reparto: Chrisoph Watlz por Django Unchained.
Mejor película de habla no inglesa: Amour de Michael Haneke.
Mejor película de animaciónWreck-It Ralph de Rich Moore.
Mejor guion original: Quentin Tarantino por Django Unchained.
Mejor guion adaptado: Ben Affleck por Argo.
Mejor banda sonora original: para Thomas Newman por Skyfall.
Mejor canción original: Les Misérables.
Mejor fotografía: Bruno delbonnel por Life of Pi.
Mejor montaje: Zero Dark Thirty.
Mejor dirección artística: The Hobbit: An Unexpected Journey.
Mejor diseño de vestuario: Paco Delgado por Les Misérables.
Mejor maquillaje: Les Misérables.
Mejor sonido: Django Unchained.
Mejor efectos sonoros: Les Misérables.
Mejor efectos visuales: Life of Pi.
Mejor largometraje documental: The invisible War de Kirby Dick.
Mejor corto documental: Mondays at Racine de Cynthia Wade.
Cortometraje de ficción: Curfew de Shawn Christensen.
Cortometraje de animación: Head Over Heels de Timothy Reckart.

Editando...
11/24
Winners

Feb 17, 2013

Goya's night

Esta noche, como cada años por estas fechas, se celebra la gala de los Goya, presentada, como antaño, por Eva Hache. La verdad es que a Andrew se le echa de menos, pero ya hizo lo suyo en los Gaudí, y muy bien hecho, por cierto. En fin, para no fallar a mi absurda manía de hacer quinielas allá voy, a pifiarla de nuevo, porque la verdad, he visto pocas películas españolas últimamente, muy mal por mi parte, lo sé.

Película: Blancanieves, de Pablo Berger. 
Dirección: Jota Bayona, por The Impossible
Actriz protagonista: Maribel Verdú, por Blancanieves. Aunque sería un puntazo que se lo llevara Naomi.
Actor protagonista: José Sacristán, por El muerto y ser feliz.
Actriz de repartoCandela Peña, por Una pistola en cada mano.
Actor de reparto: Antonio de la Torre, por Invasor
Actriz revelación: Macarena Gómez, por Blancanieves.
Actor revelación: Álex Monner, por Els nens salvatges.
Director novel: Enrique Gato, por Las aventuras de Tadeo Jones.
Película europea: Intouchables, de O. Nakache y E. Toledano.
Película hispanoamericana: Después de Lucía, de Michel Franco.
Mejor efectos especiales: The Impossible, de Jota Bayona.
Mejor película de animación: Las aventuras de Tadeo Jones, de Enrique Gato.
Mejor largometraje documental: Mapa, de León Siminiani.

Me salto algunas categorías de las que no tengo ni idea, y estas son, como ya he dicho y para no variar, mera intuición femenina. Ahora a esperar unas tres horitas y a disfrutar, largo y tendido, hasta la 1 am.
Bona nit!

Editando...

10/14
Ganadores

Feb 15, 2013

GIRLS

Mierda mierda mierda.
Tras varios años evitándolo, sí, me he enganchado a una serie.
Sé lo que significa esto.
Mierda.
Pero es que Lena Dunham es
JODIDAMENTE
buena.
La adoro a partir de
YA. 


Aviso,
es adictiva desde el minuto uno.

Feb 3, 2013

fire

Something is burning inside me, concretly in my stomach. Is something big and heavy, fucking annoying. It makes my feet walk slowly because I can't carry with all that weight. It hurts my body and my mind as well. I feel so tired since I met that feeling, and I'm not able to think, just walk dragging my waste shoes, my waste soul.


ANEURYSM